തവാജുദ്

ഭാഗം 61

തവാജുദ്: ആത്മീയ അനുഭൂതി കൃത്രിമമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച് സൂഫി പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിലപാട്

“സൂഫി വഴിയിലെ മഹാന്മാരായ ശൈഖുമാർ പറഞ്ഞത്: മനഃപൂർവം ‘തവാജുദ്’ എന്ന ആത്മീയ അനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കപ്പെടില്ല. കാരണം, അതിൽ കൃത്രിമത്വവും ലോകമാന്യവും (റിയാഅ്) അടങ്ങിയിട്ടുണ്ട്.”

ഇമാം ഇബ്‌നു ഹജർ ഹൈതമി (رحمه الله) തന്റെ കഫ്ഫുർ രആഅ് എന്ന ഗ്രന്ഥത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തുന്നു:

وتمسكوا أيضا بما جاء إذا لم تبكوا فتباكوا وجوابه: أن التباكي يفضي إلى البكاء غالبا الذي هو مطلوب شرعا، والتواجد بالحركة لا يفضي إلى الوجد غالبا، فافترقا ولم يجز حمل أحدهما على الآخر، ولو سلمنا أنه يفضي إليه غالبا فلا نسلم أن الوجد مطلوب شرعا؛ لأنه لا يدخل تحت اختيار العبد بخلاف البكاء، ثم العجب أن المحققين من شيوخ هذه الطائفة قالوا: إن التواجد غير مسلم لصاحبه؛ لما يتضمنه من التكلف والتصنع والرياء؛ قال السهروردي التواجد من الذنوب، فليتق الله ربه ولا يتحرك إلا إذا صارت حركته كحركة المرتعش الذي لا يجد سبيلا إلى الإمساك، قال السري: شرط الواجد في وجده أن يبلغ وجده إلى حد لو ضرب وجهه بالسيف لم يشعر به.

ഗ്രന്ഥം: كف الرعاع لابن حجر الهيتمي

നൃത്തത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നവർക്കുള്ള മറുപടി

ആരാധനയുടെ പേരിൽ മനഃപൂർവം നൃത്തം ചെയ്യുകയും താളം പിടിക്കുകയും ‘തവാജുദ്’ (ആത്മീയ അനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുക) ചെയ്യുകയും ചെയ്യുന്നവർക്ക് ഇമാം സുഹ്‌റവർദി (رحمه الله), ഇമാം സരിയ്യുസ്സഖ്തി (رحمه الله) തുടങ്ങിയ പ്രമുഖ സൂഫി പണ്ഡിതന്മാരുടെ വാക്കുകൾ ഉദ്ധരിച്ചുകൊണ്ട് നൽകുന്ന മറുപടി കാണുക.

നൃത്തത്തെ ന്യായീകരിക്കുന്നവർ മറ്റൊരു തെളിവുകൂടി മുറുകെപ്പിടിക്കുന്നു: “നിങ്ങൾക്ക് കരയാൻ കഴിയുന്നില്ലെങ്കിൽ കരയാൻ ശ്രമിക്കുക (തബാക്കു)” എന്ന നബിവചനമാണത്.

ഇതിനുള്ള മറുപടി ഇപ്രകാരമാണ്:

കരയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് (തബാക്കു) പലപ്പോഴും യഥാർഥത്തിൽ കരയുന്നതിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നു. കരച്ചിലാകട്ടെ ശരീഅത്തിൽ പുണ്യകരമായ കാര്യവുമാണ്. എന്നാൽ ശരീരം ചലിപ്പിച്ചുകൊണ്ട് ‘തവാജുദ്’ (ആത്മീയ അനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത്) നടത്തുന്നത് പലപ്പോഴും യഥാർഥ ‘വജ്‌ദ്’ (ആത്മീയ അനുഭൂതി) എന്ന അവസ്ഥയിലേക്ക് എത്തിക്കുന്നില്ല.

അതുകൊണ്ട് ഇവ രണ്ടും വ്യത്യസ്തമാണ്. ഒന്നിനെ മറ്റൊന്നിനോട് ഉപമിക്കാൻ പാടില്ല.

ഇനി ആ ചലനങ്ങൾ ആത്മീയ അനുഭൂതിയിലേക്ക് എത്തിക്കുമെന്ന് നമ്മൾ സമ്മതിച്ചാൽത്തന്നെയും, ആ അനുഭൂതി (വജ്‌ദ്) ശരീഅത്ത് കൽപ്പിച്ച ഒരു കാര്യമാണെന്ന് സമ്മതിക്കാനാവില്ല. കാരണം, കരച്ചിലിനെപ്പോലെ മനുഷ്യന്റെ ഇച്ഛാശക്തിയാൽ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്ന ഒന്നല്ല അത്.

തവാജുദിനെക്കുറിച്ച് സൂഫി പണ്ഡിതന്മാരുടെ നിലപാട്

അത്ഭുതകരമായ മറ്റൊരു കാര്യം, ഈ സൂഫി മാർഗത്തിലെ മഹാന്മാരായ ശൈഖുമാർ പറഞ്ഞത് മനഃപൂർവം ‘തവാജുദ്’ നടത്തി ആത്മീയ അനുഭൂതി പ്രകടിപ്പിക്കാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് അംഗീകരിക്കാനാവില്ല എന്നാണ്. കാരണം, അതിൽ കൃത്രിമത്വവും അഭിനയവും ലോകമാന്യവും (റിയാഅ്) അടങ്ങിയിരിക്കുന്നു.

ഇമാം സുഹ്‌റവർദി (رحمه الله) പറഞ്ഞു:

“തവാജുദ് — ആത്മീയ അനുഭൂതി കൃത്രിമമായി പ്രകടിപ്പിക്കുന്നത് — പാപങ്ങളിൽപ്പെട്ടതാണ്. അതിനാൽ ഒരാൾ തന്റെ രക്ഷിതാവായ അല്ലാഹുവിനെ ഭയപ്പെടട്ടെ. ശരീരം വിറയ്ക്കുന്ന ഒരാൾക്ക് ആ വിറയൽ തടയാൻ കഴിയാത്തതുപോലെ, തന്റെ ചലനങ്ങളെ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയിലെത്തുമ്പോൾ മാത്രമേ ഒരാൾ ചലിക്കാവൂ.”

ഇമാം സരിയ്യുസ്സഖ്തി (رحمه الله) പറഞ്ഞു:

“ഒരാൾ യഥാർഥത്തിൽ വജ്‌ദിന്റെ അവസ്ഥയിലാണെന്നതിന്റെ നിബന്ധന, ആ അവസ്ഥയിൽ അയാളുടെ മുഖത്ത് വാളുകൊണ്ട് വെട്ടിയാൽപ്പോലും അയാൾ അത് അറിയാത്തത്രയും ആ അനുഭൂതിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കണം എന്നതാണ്.”

കരച്ചിലും നൃത്തവും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം

അല്ലാഹുവിനെ ഓർത്ത് കരയാൻ ശ്രമിക്കുന്നത് നല്ലതാണ്; കാരണം, അത് ഹൃദയശുദ്ധിയിലേക്ക് നയിച്ചേക്കാം. എന്നാൽ മനഃപൂർവം നൃത്തം ചെയ്യുന്നത് കേവലം പ്രകടനപരതയും ലോകമാന്യവുമായി മാറാമെന്നാണ് ഈ ലേഖനത്തിലെ വാദം.

കൃത്രിമത്വം പാപമാണ്: തനിക്ക് ഇല്ലാത്ത ആത്മീയ അവസ്ഥയുണ്ടെന്ന് കാണിക്കാൻ ശരീരം ചലിപ്പിക്കുന്നത് (തവാജുദ്) പാപമാണെന്ന് ഇമാം സുഹ്‌റവർദി (رحمه الله) ഓർമിപ്പിക്കുന്നു.

യഥാർഥ അനുഭൂതി (വജ്‌ദ്)

ഒരാൾക്ക് അല്ലാഹുവിനോടുള്ള സ്നേഹം കാരണം ശരീരചലനങ്ങൾ നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയാത്ത അവസ്ഥയുണ്ടായാൽ അതിനെ യഥാർഥ ആത്മീയ അനുഭൂതിയായി കണക്കാക്കാമെന്നാണ് ഇവിടെ വിശദീകരിക്കുന്നത്. അത്തരം അവസ്ഥയിൽ ഒരാൾ ചുറ്റുപാടുകളെക്കുറിച്ചുള്ള ബോധം നഷ്ടപ്പെടുന്നത്രയും അനുഭൂതിയിൽ മുഴുകിയിരിക്കുമെന്നാണ് ഉദ്ധരണിയിൽ പറയുന്നത്.

ചുറ്റും പാട്ടും താളവും കേട്ട് ബോധപൂർവം നൃത്തം ചെയ്യുന്നവർ ഈ ഗണത്തിൽപ്പെടില്ലെന്നാണ് ലേഖനത്തിന്റെ വാദം.

അബൂ നവവി
00974 66582082


Comments

Popular posts from this blog

കുഴലുകൾ, കമ്പി വാദ്യങ്ങൾ, ഡ്രമ്മുകൾ

സംഗീതോപകരണങ്ങൾ ഹലാൽ ആക്കുന്ന ചിലർ ഉണ്ടാകും

കൂട്ട് പ്രാർത്ഥന - ഭാഗം 3️⃣