സൂഫികൾ നൃത്തം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?

ഭാഗം 56


സൂഫികൾ നൃത്തം ചെയ്തിട്ടുണ്ടോ?

യഥാർത്ഥ തെളിവ് (ഹുജ്ജത്ത്) എന്നത് നബി ﷺ യിൽ നിന്നും തിരുനബി ﷺ ക്ക് ശേഷമുള്ള സച്ചരിതരായ ഇമാമുമാരിൽ നിന്നും വന്നിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്.

وتمسكوا أيضا بحكايات كثيرة عن المشايخ ذكرها القشيري وغيره، زاعمين أن هؤلاء المشايخ عرفت فضائلهم وصحت كراماتهم، فإطباقهم على حضور مجالس السماع والغناء وتواجدهم وركضهم وزفنهم دليل على إباحة ذلك؛ وجوابه: أننا لا ننفي جوازه إلا عند وجود نحو تثن وتكسر، فمن أين أن أولئك المشايخ تثنوا وتكسروا، سلمنا أنهم فعلوا ذلك فمن أين أنهم لم يحصل لهم وجد أخرجهم عن حالة الاختيار إلى حالة الاضطرار، على أنا لا نسلم صحة تلك الحكايات عن أولئك، فلعلها مما أدخله أهل الزندقة على أهل الإسلام، كما كذبوا على رسول الله - صلى الله عليه وسلم - بما لا يحصى، سلمنا صحتها وأنهم فعلوها اختيارا، فالحجة فيما جاء عنه - صلى الله عليه وسلم - وعن الأئمة بعده، وقد بينا أن ذلك لم يكن طريقهم ولا سبيلهم، وأن ذلك مما حدث بعدهم فقد تناوله قوله - صلى الله عليه وسلم كل محدثة بدعة، وكل بدعة ضلالة.

وظهور الكرامات لا تدل على العصمة، بل على قرب من ظهرت عليه في حال ظهورها عليه مع جواز تلبسه بعد ذلك بكبيرة يتوب الله عليه منها؛

ومن ثم قيل للجنيد سيد الطائفة: أيعصي الولي؟ فقال: {وكان أمر الله قدرا مقدورا}

وقد قال ابن عبدالسلام: أخطأ من زعم أن الولاية تنافي ارتكاب الصغائر، ففعلهم لذلك لو فرض أنه باختيار وفيه تثن وتكسر يكون صغيرة، وهي لا تنافي الولاية.

كف الرعاع لابن حجر الهيتمي


മഹത്തുക്കളുടെ ചരിത്രങ്ങൾ തെളിവായി ഉദ്ധിക്കുന്നതിനെക്കുറിച്ച്

ആരാധനയുടെ പേരിൽ പാട്ടും നൃത്തവും ചെയ്യുന്നവർ അവയെ ന്യായീകരിക്കാൻ ഇമാം ഖുശൈരി (رحمه الله) അടക്കമുള്ളവർ ഉദ്ധരിച്ച മഹത്തുക്കളുടെ (മശായിഖുമാരുടെ) ചരിത്രങ്ങളെയും കഥകളെയുമാണ് ആധാരമാക്കുന്നത്.

അവർ വാദിക്കുന്നത് ഇപ്രകാരമാണ്: “ഈ മഹത്തുക്കൾ അങ്ങേയറ്റത്തെ പുണ്യവാന്മാരും കറാമത്തുകൾ വെളിപ്പെട്ടവരുമാണ്. അവർ ഇത്തരം സംഗീതസദസ്സുകളിൽ പങ്കെടുക്കുകയും ആവേശത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുകയും ചെയ്തിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, അതെല്ലാം ഇവ അനുവദനീയമാണെന്നതിന് തെളിവാണ്.”

അതിനുള്ള മറുപടി ഇതാകുന്നു:

ശാരീരികമായ ഇളകിയാട്ടങ്ങളും (تثن) കൃത്രിമമായ അംഗചലനങ്ങളും (تكسر) ഉണ്ടാകുമ്പോൾ മാത്രമാണ് നാം ഇതിനെ വിലക്കുന്നത്.

എന്നാൽ ആ മഹത്തുക്കളായ മശായിഖുമാർ ഇത്തരത്തിൽ ഇളകിയാടിയും ഒടിഞ്ഞുമടങ്ങിയുമാണ് നൃത്തം ചെയ്തതെന്ന് എവിടെ നിന്നാണ് ലഭിച്ചത്? അവർ അങ്ങനെ ചെയ്തിട്ടുണ്ടാകില്ല; സ്വാഭാവികമായ ഒരു ചലനമായിരിക്കാം ഉണ്ടായത്.

ഇനി അവർ അങ്ങനെതന്നെ ചെയ്തു എന്ന് നാം സമ്മതിച്ചാൽ പോലും (سلمنا), അവർക്ക് ഉണ്ടായ ആത്മീയ ആവേശം (وجد) അവരെ സ്വയം നിയന്ത്രണാവസ്ഥയിൽ നിന്ന് നിർബന്ധിതാവസ്ഥയിലേക്ക് (اختيار → اضطرار) കൊണ്ടുപോയതല്ലെന്ന് എവിടെ നിന്നാണ് ഉറപ്പ്?

അത് മനഃപൂർവം (اختيار) ചെയ്തതാണെന്ന് എവിടെയാണ് പറയപ്പെട്ടിട്ടുള്ളത്? അല്ലാഹുവിനോടുള്ള പ്രേമത്താൽ സ്വയം നിയന്ത്രണം നഷ്ടപ്പെട്ട അവസ്ഥയായ വജ്ദ് (وجد), അതായത് ഇദ്തിറാർ (اضطرار) എന്ന അവസ്ഥയിൽ അത് സംഭവിച്ചുപോയതാകാം.

അതിനുമപ്പുറം, ആ ശൈഖുമാരെക്കുറിച്ചുള്ള ഈ കഥകളുടെ ആധികാരികത തന്നെ നാം അംഗീകരിക്കുന്നില്ല. അവ ഇസ്‌ലാമിലേക്ക് أهل الزندقة (കപടവാദികളും മതത്തെ വികലമാക്കാൻ ശ്രമിച്ചവരും) കടത്തിവെച്ചതാകാം. നബി ﷺ യുടെ പേരിൽ പോലും എണ്ണമറ്റ കള്ളഹദീസുകൾ ഇവർ നിർമ്മിച്ചിട്ടുണ്ടല്ലോ.

ഇനി ആ കഥകളെല്ലാം സത്യമാണെന്നും അവർ (മഹത്തുക്കൾ) സ്വമനസ്സാലെ, മനഃപൂർവം തന്നെയാണ് അത് ചെയ്തതെന്നും നാം സമ്മതിച്ചാൽ പോലും (سلمنا), യഥാർത്ഥ തെളിവ് എന്നത് നബി ﷺ യിൽ നിന്നും തിരുനബി ﷺ ക്ക് ശേഷമുള്ള ഇമാമുമാരിൽ നിന്നും വന്നിട്ടുള്ള കാര്യങ്ങളാണ്.

തീർച്ചയായും നൃത്തം പോലെയുള്ള ഇത്തരം കാര്യങ്ങൾ അവരുടെ മാർഗമോ രീതിയോ ആയിരുന്നില്ല എന്ന് നാം വ്യക്തമാക്കിയിട്ടുണ്ട്. മറിച്ച്, അവർക്ക് ശേഷം പിൽക്കാലത്ത് ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങളാണ് ഇവ. അതിനാൽ നബി ﷺ യുടെ ഈ വചനം ഇതിന് ബാധകമാകും:

“എല്ലാ പുതുതായി ഉണ്ടായ കാര്യങ്ങളും ബിദ്അത്താണ്; എല്ലാ ബിദ്അത്തുകളും വഴികേടാണ്.”

കറാമത്തുകൾ ഒരാൾ പാപമുക്തനാണെന്ന് തെളിയിക്കുന്നില്ല

ഒരാളിൽ നിന്ന് കറാമത്തുകൾ (അത്ഭുതകരമായ കാര്യങ്ങൾ) വെളിപ്പെട്ടു എന്നത് അയാൾ പാപസുരക്ഷിതൻ (മഅ്സൂം) ആണെന്നതിന് തെളിവല്ല. മറിച്ച്, ആ കറാമത്ത് വെളിപ്പെട്ട സമയത്ത് അയാൾ അല്ലാഹുവിനോട് അടുത്തവനായിരുന്നു എന്നതിന് മാത്രമാണ് അത് തെളിവ് നൽകുന്നത്.

അതിനുശേഷം അയാൾക്ക് ഏതെങ്കിലും വൻപാപങ്ങൾ (കബീറ) സംഭവിക്കാം. പിന്നീട് അല്ലാഹു അദ്ദേഹത്തിന്റെ തൗബ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്യാം.

അതുകൊണ്ടാണ് സൂഫിവര്യനായ ഇമാം ജുനൈദുൽ ബഗ്ദാദി (رحمه الله) യോട് ചോദിക്കപ്പെട്ടത്:

“ഒരു വലിയ്യ് (അല്ലാഹുവിന്റെ ഇഷ്ടദാസൻ) തെറ്റ് ചെയ്യുമോ?”

മഹാനവർകൾ മറുപടി നൽകി:

“അല്ലാഹുവിന്റെ കൽപ്പന നിശ്ചയിക്കപ്പെട്ട ഒരു വിധി മാത്രമാകുന്നു.” (وكان أمر الله قدرا مقدورا)

ഇമാം ഇബ്നു അബ്ദിസ്സലാം (رحمه الله) പറഞ്ഞിട്ടുണ്ട്:

“വിലായത്ത് (വലിയ്യാവുക എന്നത്) ചെറിയ പാപങ്ങൾ (സഗീറ) ചെയ്യുന്നതിന് തടസ്സമാണെന്ന് കരുതുന്നവർക്ക് തെറ്റി. അതിനാൽ, ആ മഹത്തുക്കൾ നൃത്തം ചെയ്തത് മനഃപൂർവമാണെന്ന് സങ്കൽപ്പിച്ചാൽ പോലും, അതിൽ ശരീരഭാഗങ്ങൾ വളച്ചും ഒടിച്ചുമുള്ള ചലനങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നെങ്കിൽ അത് ചെറിയ പാപമായേ കണക്കാക്കൂ. ചെറിയ പാപങ്ങൾ വിലായത്തിന് വിരുദ്ധമല്ല.”

ഈ ഭാഗത്തിലെ പ്രധാന കാര്യങ്ങൾ

1. വ്യക്തികളല്ല, പ്രമാണങ്ങളാണ് തെളിവ്

ഒരാൾ എത്ര വലിയ സ്വാലിഹായ വ്യക്തിയാണെങ്കിലും അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രവൃത്തി ഖുർആനിനും സുന്നത്തിനും വിരുദ്ധമാണെങ്കിൽ അത് ദീനിൽ തെളിവല്ല.

ഇത് പ്രത്യേകം അടിവരയിടേണ്ട കാര്യമാണ്. ഔലിയാക്കന്മാർക്ക് പ്രത്യേക ശരീഅത്ത് നിയമങ്ങളുണ്ടെന്ന് പറഞ്ഞ് ആളുകളെ കബളിപ്പിക്കുന്ന ചില ത്വരീഖത്തുകാർ ഉള്ള காலമാണിത്.

2. നിയന്ത്രണം വിട്ട അവസ്ഥയിൽ സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങൾ

വജ്ദ് (وجد) എന്ന ആത്മീയ ആവേശാവസ്ഥയിൽ നിയന്ത്രണം വിട്ട് സംഭവിക്കുന്ന കാര്യങ്ങളെ ദീനിലെ പൊതുനിയമമായി കാണരുത്.

പ്രവാചകന്മാരല്ലാത്ത ആരും പാപമുക്തരല്ല (മഅ്സൂം). വലിയ്യുമാർക്കും ചെറിയ തെറ്റുകൾ സംഭവിക്കാം. എന്നാൽ അവർ അതിൽ തുടരാതെ തൗബ ചെയ്ത് മടങ്ങുന്നു.

3. കറാമത്തുകൾ പാപരാഹിത്യം തെളിയിക്കുന്നില്ല

കറാമത്തുകൾ പ്രത്യക്ഷപ്പെടുന്നത് ഒരാളുടെ പാപരഹിതത്വം (ഇസ്മത്ത്) തെളിയിക്കുന്നില്ല. അത് സംഭവിക്കുന്ന സമയത്ത് അയാൾക്ക് അല്ലാഹുവിനോടുണ്ടായിരുന്ന അടുത്ത ബന്ധം മാത്രമാണ് അതിലൂടെ സൂചിപ്പിക്കപ്പെടുന്നത്.

പിന്നീട് അയാൾ ഒരു വലിയ പാപത്തിൽ പോലും ഏർപ്പെട്ടേക്കാം. അല്ലാഹു അയാളുടെ തൗബ സ്വീകരിക്കുകയും ചെയ്തേക്കാം.

4. വിലായത്തും ചെറിയ പാപങ്ങളും

വിലായത്ത് ചെറിയ പാപങ്ങൾ ചെയ്യുന്നതുമായി പൊരുത്തപ്പെടില്ലെന്ന് പറഞ്ഞവന് തെറ്റി എന്നാണ് ഇമാം ഇബ്നു അബ്ദിസ്സലാം (رحمه الله) വ്യക്തമാക്കുന്നത്. അതിനാൽ, ആ ശൈഖുമാർ അത് സ്വേച്ഛയോടെയാണ് ചെയ്തതെന്ന് നാം കരുതിയാലും, അതിൽ വളഞ്ഞുപുളയൽ പോലുള്ള കാര്യങ്ങൾ ഉണ്ടായിരുന്നാൽ പോലും അത് ചെറിയ പാപം (صغيرة) മാത്രമായിരിക്കും; ചെറിയ പാപങ്ങൾ വിലായത്തിനെ ഇല്ലാതാക്കുന്നില്ല.

5. ഇസ്‌ലാമിലെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണം

ഏതെങ്കിലും ഒരു വലിയ്യോ പണ്ഡിതനോ ഒരു കാര്യം ചെയ്തു എന്നത് ആ കാര്യം ഇസ്‌ലാമിൽ അനുവദനീയമാകാൻ മതിയായ തെളിവല്ല. ഇസ്‌ലാമിലെ അടിസ്ഥാന പ്രമാണങ്ങൾ ഖുർആനും നബി ﷺ യുടെ സുന്നത്തുമാണ്.


അബൂ നവവി

00974 66582082

Comments

Popular posts from this blog

കുഴലുകൾ, കമ്പി വാദ്യങ്ങൾ, ഡ്രമ്മുകൾ

സംഗീതോപകരണങ്ങൾ ഹലാൽ ആക്കുന്ന ചിലർ ഉണ്ടാകും

കൂട്ട് പ്രാർത്ഥന - ഭാഗം 3️⃣